Ben artık kimsenin yolunu beklemiyorum...

Herkes olmak istediği yerde, olmayı hak ettiği hayatı yaşıyor. ne eksik ne de fazla.

Kim üzüntüden kahrolmuş, kim pişmanmış ya da kim ettiklerinin bedelini ödemiş, yahut ödememiş umrumda değil.

Uğruna kafamı yorduğum, kalbimi kırdığım her konu için falasıyla pişmanım. Kendimden çok ama çok özür dilerim.

Sevmekten yorulmak ya da bıkmak falan değil bu. Ama yanlış insanlar için güzelim duyguları mahvetmekten vazgeçiş diyebilirim.

Dedim ya, artık kimsenin yolunu beklemiyorum.

Yaşadığım her anıdan bir şey öğrendim.

Artık önceliklerim değişti.Kimsenin burnunu kaldırmaya, kimseyi olmazsa olmaz yapmaya, kimseyi göklere çıkarmaya gerek yok.

Ben artık herkese hak ettiği gibi davranmayı öğrendim.

Bahçemde yeşillenmeye gönlü olmayanlara zamanım yok.

Sen beni kaybettin. Bense zamanımı...

SEVGİYLE...